شرکت نورثروپ گرومن با قراردادی 65 میلیون دلاری مسئولیت تهیه رادار جستجوی دریایی برای هواپیمای بدون سرنشین MQ-4C را بر عهده گرفت. نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان حامی و استفاده کننده این هواپیما از نورثروپ گرومن خواسته است بخش‌های الکترونیکی و اصلی این رادار را متناسب با شرایط عملیاتی پرنده طراحی و تولید کند.

هواپیمای MQ-4C که توسط خود شرکت نورثروپ گرومن ساخته شده است اولین پرواز خود را در سال 2013 انجام داد. این پرنده از نوع UAVهایی با ارتفاع پروازی بالا و ماندگاری طولانی (HALE) است که نیروی دریایی از آن برای کاربردهای نظارتی استفاده می‌کند. در واقع بخش هوایی نیروی دریایی ایالات متحده در برنامه‌ای با عنوان «نظارت مناطق گسترده دریایی» و با هدف انجام عملیات‌های دیده‌بانی روی اقیانوس‌ها و نواحی وسیع ساحلی، سفارش ساخت این هواپیما را به نورثروپ گرومن داد. نیروی دریایی از پلتفرم MQ-4C به عنوان یک عنصر مهم برای نظارت بر ترافیک کشتی و زیردریایی در اقیانوس آرام و سایر اقیانوس‌های سراسر جهان یاد می‌کند. این پرنده عملیات‌های خود را با همکاری هواپیمای گشت P-8A (ساخت شرکت بوئینگ) انجام می‌دهد.

ساختار هواپیمای P-8A که نیروی دریایی ایالات متحده از آن با همکاری MQ-4C برای نظارت گسترده بر دریاها و نواحی ساحلی استفاده می‌کند.

این هواپیما نسخه تغییریافته‌ای از گلوبال هاوک (RQ-4) است که برای کاربردهای مورد نظر توسعه یافته است. از مهم‌ترین تغییرات این هواپیما نسبت به نسخه اصلی خود می‌توان به تقویت بدنه و بال‌ها، سیستم ضد یخ و سیستم‌های حفاظت در برابر صاعقه اشاره کرد که همه آن‌ها در راستای ایجاد امکان پرواز هواپیما زیر سطح ابرها و نزدیکی بیشتر به اهداف دریایی و زمینی اعمال شده‌اند. این هواپیما امکان انجام عملیات‌های 24 ساعته را در ارتفاع بیشتر از 10 مایلی و شعاع دید 2000 ناتیکال مایلی را دارد.

حال شرکت نورثروپ گرومن قصد دارد طبق قرارداد مورد اشاره حسگر فعال چند وظیفه‌ای ([1]MFAS) این UAV را برای برآورده‌سازی نیازمندی‌های جدید نیروی دریایی ارتقاء دهد. این حسگر به UAV قابلیت دید 360 درجه‌ای از یک ناحیه جغرافیایی وسیع را می‌دهد. بنابراین هواپیما توانایی تشخیص، شناسایی، ردگیری و طبقه‌بندی هر نقطه دلخواه از منطقه را صرف‌نظر از وضعیت آب‌وهوایی داراست. این سیستم، مستقل از رادار هوا به هوای موجود روی هواپیما عمل می‌کند.

طرح جدید نورثروپ گرومن برای حسگر FMAS شامل شش آنتن، شش گیرنده باند پهن، ده پردازشگر سیگنال رادار و دو منبع تغذیه خواهد بود. در کنار سیستم‌های رادار هوا به هوا و MFAS، هواپیمای بدون سرنشین MQ4C از یک حسگر الکترواپتیکی/مادون قرمز بهره می‌برد که تصاویر و ویدئوهای کاملی از تهدیدات بالقوه را ارائه می‌دهد.

[1] Multi-Function Active Sensor